Deze Travelmanager heeft een bucketlist… Een 'nog te maken reizen' bucketlist wel te verstaan en de bestemming Fins Lapland stond al jaren op deze bucketlist. Nadat ik de meest mooie verhalen te horen kreeg van vrienden, collega’s uit het vak, maar ook van onze klanten dacht ik: en nu ga ik zelf ook!  Ik stop mijn koffer vol met warme kleding, geitenwollen sokken en thermo ondergoed en met een gezelschap van vier sta ik begin februari op Schiphol om af te reizen naar Fins Lapland. We vliegen op Kittilä, de aanvlieghaven voor o.a. Levi, waar wij zullen verblijven. Na een vlucht van 3 uur komen wij einde van de middag aan.

Door Lisette den Boef, Travelmanager, TravelXL Beuk Noordwijk

Het is al donker, maar we zien dat er een flink pak sneeuw ligt. Eenmaal uit het vliegtuig gestapt is het -10 graden, maar deze kou is toch anders dan de waterkoude die wij in ons kikkerlandje ervaren. Als je warm gekleed bent kun je er goed tegen! We maken kennis met de reisleiders, stappen in de transfer bus en worden naar Levi gebracht, dat nog geen 20 minuten rijden is. In Levi hebben wij een blokhut geboekt, welke net buiten het centrum is gelegen. We worden vanuit het centrum met een minibusje ernaartoe gebracht en aan het einde van de vakantie worden we er weer opgehaald. De blokhutten staan in rijtjes van vier naast elkaar, maar niet tegen elkaar aan. De blokhut ziet er prachtig uit, is goed uitgerust (inclusief sauna) en het is heerlijk warm binnen. Het is ruim opgezet en je kunt er eventueel een auto naast parkeren. Buiten ligt er een flinke lading openhaardhout, er staan sleetjes en een sneeuwschep.  We pakken onze koffers uit en lopen ’s avonds naar het centrum van Levi om wat boodschapjes te doen. Levi heeft 2 grote supermarkten en de prijzen zijn niet mis, maar je kunt er echt alles kopen wat je nodig hebt.

De volgende dag hoeven we niet vroeg op. Het is zondag en we slapen een beetje uit, maken een uitgebreid ontbijt en aanschouwen eindelijk bij daglicht het prachtige winter wonderland, waarin wij ons bevinden. Het wordt pas rond 10 uur licht deze tijd van het jaar en de zon gaat rond half 4 onder. Er ligt zo’n 70 centimeter sneeuw en het levert een hoop plezier op wanneer we een rondje om de hut doen. Overal in de sneeuw zijn sporen van poolhazen (of sneeuwkonijnen zoals ik ze noem) te zien. ’s Middags staat er een sneeuwschoen wandeling op ons programma onder begeleiding van een vriendelijke en ervaren gids, die ons vertelt dat de wandeling te vergelijken is met een goede work-out op de sportschool. We krijgen allemaal sneeuwschoenen en indien je wilt, kun je ook wandelstokken erbij krijgen. Maar een beetje bikkel wandelt natuurlijk zonder.

Onderweg vertelt ze interessante wetenswaardigheden over de lokale flora en fauna en ook over de vele sporen die er te zien zijn in de sneeuw. Zowel de poolhaas als poolvos zijn wit en komen meestal ’s avonds en ’s nachts tevoorschijn, dus moeilijk te spotten. Het is een geweldige ervaring, alhoewel de inspanning ons nog verrast, want wij gaan de berg op.

Het lopen op deze sneeuwschoenen valt niet mee, menigeen belandt met zijn neus voorover in de sneeuw (ik als eerste), wat hilarische momenten oplevert (probeer maar eens op te staan met die grote ijzers onder je voeten!). Maar de klim, de prachtige omgeving en het uitzicht bovenop de berg maakt de inspanning meer dan de moeite waard. Na een warme bessensap gedronken te hebben dalen we af naar beneden en verdienen we ’s avonds wel een goede maaltijd. We vinden een klein restaurantje en genieten van een Finse maaltijd met Fins biertje.

De volgende ochtend voelen we onze spieren goed, maar de omgeving is te mooi om binnen te blijven zitten. We hebben overdag geen excursie op het programma staan en besluiten een gewone wandeling te maken. We trekken onze warme kledij weer aan en wandelen richting een van de grote meren aan de rand van Levi. Heen lopen we op het voetpad naast de weg langs het meer, bezoeken een kleine kinderboerderij waar ook 2 rendieren hun thuis hebben. Terug kunnen we wandelen over het meer, dat uiteraard bevroren is; het ijs is ongeveer 2 meter dik. We zien 2 mannen vissen bij een wak en verder is er veel verkeer op het meer. Er zijn namelijk paden voor wandelaars, langlaufers en sneeuwscooters en eigenlijk is dat in de gehele omgeving van Levi het geval zodat niemand elkaar in de weg zit. We genieten wederom van de prachtige uitzichten onderweg en het is wel heel bijzonder om over zo’n dikke laag ijs te lopen.

‘s Avonds staat er een sneeuwscootersafari op het programma. Op deze manier kunnen we wat verder het dorp uit en hebben we misschien kans om het noorderlicht te aanschouwen. We krijgen van het excursiebureau een geweldige outfit, bestaande uit een dik thermopak, stevige sneeuwlaarzen, dikke wanten en een thermomuts en we mogen deze outfit de rest van de week houden. We hebben deze outfit op deze excursie hard nodig, want ’s avonds is het uiteraard kouder dan overdag en op de sneeuwscooter al helemaal.

We krijgen netjes instructies en we rijden zelf door de meest mooie bossen naar een open vlakte toe. We zitten met 2 personen op een sneeuwscooter en je hebt uiteraard een rijbewijs nodig om ze te mogen besturen. Helaas is het noorderlicht vanavond niet te zien, het is bewolkt. Maar er staat een grote hut waarin wij hotdogs krijgen en een warm drankje en de gidsen vertellen hun verhalen over het leven in Lapland. De rit is spectaculair, na de pauze wisselen we van bestuurder en rijden we terug. En wie weet komt dat noorderlicht nog wel een andere avond.

Dinsdag hebben we niets gepland staan. We slapen uit en lopen op het gemakje naar Levi en strijken neer bij een bakkertje voor een kopje koffie/thee met iets lekkers. We struinen door het dorpje en bezoeken de souvenirwinkels om te zien wat er allemaal te kopen valt. Er is veel houtsnijwerk te vinden en er zijn typische Finse lekkernijen te verkrijgen.

Levi is een populair skigebied, er zijn vele pistes en een aantal daarvan komen uit aan de voet van het dorp. We besluiten de gondel naar boven te pakken zodat wij het uitzicht kunnen bewonderen. Eenmaal boven op de berg aangekomen zien we dat er een mooi wandelpad is, dat het Nordic Light Trail genoemd wordt. Er bevindt zich boven de berg ook een prachtig hotel en er is een vergader/expositieruimte met café. Het zonnetje schijnt vandaag voor het eerst en dat maakt de panorama uitzichten nog indrukwekkender.

Halverwege is er een blokhut waarin een groot haardvuur knappert en waar je kunt zitten, warme drankjes kunt kopen, marshmellows kunt roosteren en even kunt opwarmen. We maken hier dankbaar gebruik van, het heldere weer is prachtig, maar maakt ook dat het kouder wordt en het is buiten zo’n -15 graden. De dame die in de blokhut werkt vertelt ons dat er vanuit het centrum van Levi ook regelmatig een bus rijdt, die toeristen naar boven brengt en weer terug, tot ’s avonds laat. En naast het gondelstation is er een stijl wandelpad met veel trappen dat het centrum van Levi verbindt met de top van de ski berg. Na een korte pauze lopen we verder en keren we terug naar de gondel wanneer de zon is onder gegaan. Het pad bewaren we voor een andere keer.

’s Avonds rond middernacht gaan we op zoek naar het noorderlicht. We trekken onze thermo outfit aan en lopen naar een ander meer toe in de hoop vanavond wel het noorderlicht te aanschouwen. Maar het is wederom te bewolkt, zien enkel licht dat vanaf de bergen over de pistes schijnt. Na een half uurtje staken we onze poging en keren we terug naar de blokhut. De week is nog niet om, dus wie weet!

Na een paar fantastische dagen zijn we compleet verliefd op Fins Lapland. Gelukkig is onze vakantie nog niet ten einde! Op woensdag brengen we een bezoek aan de kerstman. De kerstman woont in Rovaniemi, op de grens van de poolcirkel. We stappen in de bus die ons in ongeveer 2,5 uur naar Santa Claus’ Village brengt. Ik zal eerlijk zijn wanneer ik zeg dat ik een Eftelingachtig dorp had verwacht. Maar er lopen geen elfjes, er zijn geen werkplaatsen waar er speelgoed gemaakt wordt en ik zie geen lading cadeaus of pakhuizen, laat staan vliegende rendieren. Het dorp is echter wel leuk opgezet, er zijn genoeg winkels en restaurants en je kunt er allerlei activiteiten doen. Santa Claus’ Village is niet goedkoop, maar het is wel heel bijzonder om op de grens van de poolcirkel te staan. Verder kun je er o.a. (tegen betaling) een ritje maken met rendieren, er is een klein ijshotel en uiteraard de reden waarom wij hierheen wilden: je kunt er de kerstman ontmoeten. En dat doen wij dan ook. Je mag zelf geen foto’s maken en als je een foto wilt met de kerstman samen, dan moet je flink in de buidel tasten. Maar de ontmoeting is toch leuk en de kerstman is een alleraardigste man die je in je eigen taal begroet en een kletspraatje met je aangaat. Verder snuffelen we rond in de winkeltjes, gaan we lunchen en wandelen we rond in de omgeving, die ook hier weer wonderschoon is.  Einde van de middag rijden we terug naar Levi.

Onze gids vertelt ons dat het helder weer is de komende nacht en dat we wel eens kans kunnen hebben op het zien van het noorderlicht. Aan het einde van de avond trekken we dus weer onze thermo outfit aan en lopen in 15 minuten naar het meer waar we 2 dagen geleden overheen liepen. We zijn er nog geen paar minuten, er staan al aardig wat mensen en ja hoor: er begint iets te bewegen aan de hemel. We krijgen een mooie show te zien. Het noorderlicht verandert constant en het is een bijzondere ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Het is erg koud die nacht, -25 graden, maar dat maakt wel dat de hemel helder is en wij dit prachtige natuurfenomeen kunnen aanschouwen. Foto’s maken is echter niet eenvoudig en die van mij zijn niet helemaal scherp. Je kunt je camera niet zonder handschoenen vasthouden en de camera’s hebben zeker last van de kou en dat geldt ook voor sommige mobiele telefoons die bijna letterlijk bevriezen of uitvallen. Maar we hebben het noorderlicht vastgelegd en het staat vooral in ons geheugen gegrift. Met bevroren wimpers en een ijskoude neus keren we voldaan terug naar onze blokhut.

Donderdag staat er een 10 kilometer lange huskysafari op het programma. In Finland zijn diverse huskyboerderijen te vinden. We rijden eerst een stukje met de bus en zien onderweg de zon opkomen. Na ongeveer 45 minuutjes komen we aan bij de huskyboerderij. We maken kennis met de gidsen en krijgen eerst een duidelijke uitleg en instructies, zodat wij weten wat ons te wachten en te doen staat. We gaan op pad in sledes geschikt voor 2 personen, waar 6 husky’s voor gespannen staan. Het is de bedoeling dat 1 persoon achterop staat, stuurt en remt en de ander zit ervoor als passagier.

De husky’s zijn ’s ochtends vroeg erg uitgelaten en het is dan ook niet de bedoeling ze voor de rit te aaien. Ze staan klaar voor de sledes, vast aan een riem. Gedurende de pauze in de rit moet je ook op de remmen blijven staan, anders gaan de husky’s er vandoor met de sledes, want ze willen blijven rennen. Er ligt een behoorlijke laag sneeuw en omdat de husky’s niet door 70 centimeter sneeuw kunnen ploegen is er een traject gemaakt in de sneeuw. Er gaat een sneeuwscooter voorop en er volgt er een sneeuwscooter aan het einde van de rij en we gaan op pad.

De husky’s huilen als wolven, tot het moment dat ze mogen rennen en dan is het genieten. Het eerste stuk sta ik aan het stuur en moet ik zelfs nog even meetrappen als we heuveltjes omhoog gaan; het is letterlijk een actieve vakantie. Eenmaal op het vlakke traject is het puur genieten van deze prachtige tocht. Er is geen huis te zien, alleen maar bos, vlaktes, meren en dat alles onder een dikke laag sneeuw en een heldere hemel waar de zon volop schijnt. Het besturen van de slede is toch nog een opgave, aandacht is vereist, maar wat een geweldige ervaring. Halverwege wisselen we van plaats (net als bij de sneeuwscootertocht) en krijg ik de kans te fotograferen en filmen. Het zonnetje is op en ik ben zwaar onder de indruk van deze ervaring; mag ik nog een keer?

Na afloop mogen we de honden aaien, ze zijn tot rust gekomen. Ook mogen we even kijken bij de puppy’s en krijgen we meer te horen over het leven van de husky’s. Ondanks dat we ons thermopak aan hebben, hebben we het aardig koud gekregen. We krijgen in een tipi een heerlijk warm drankje aangeboden en keren daarna weer terug naar de bewoonde wereld van Levi. Daar genieten we van een late lunch en besteden onze vrije middag in het dorp en ’s avonds rusten we uit in onze blokhut.

Op vrijdag gaat de helft van het gezelschap naar de piste voor ski-les en de andere helft pakt weer de gondel naar boven om een kijkje bij de ski-les te nemen. Aangezien ik mijn benen al breek door enkel naar een ski te kijken, behoor ik tot de andere helft. Ik maak wat foto’s van onze skiënde reisgenoten en we drinken een Finse alcoholvrije glühwein in het café bovenop de berg. Dan nemen wij het wandelpad terug naar beneden. Onderweg is nog een klein rendierenboerderijtje. Er is flink wat sneeuw gevallen de afgelopen nacht en de wandeling is prachtig en we moeten goed uitkijken met het aflopen van de trappen. Wanneer ook de skiërs weer terug zijn gaan we terug naar de blokhut om een hapje te eten en maken we ons op voor een avondexcursie naar Lainio Snow Village. Onderweg naar de opstapplek steekt er zowaar een poolhaas het wandelpad over, maar eenmaal verdwenen in de sneeuw is hij niet meer te vinden. Lainio Snow Village ligt ongeveer 45 minuten van Levi vandaan. Het is een prachtig ijshotel, compleet met bar en restaurant, dat vrij afgelegen ligt (bij helder weer heb je hier dus ook kans om het noorderlicht te zien).

De hotelkamers zijn pas voor de gasten toegankelijk vanaf 10 uur ’s avonds en dat betekent dat wij op ons gemak alle kamers en suites kunnen bekijken. Elk kamer ziet er anders uit en we kijken onze ogen uit, zeker nu ’s avonds alles prachtig verlicht is. Er is ook een trouwkapel, een restaurant en bar waar wij van een heerlijke cocktail genieten. Werkelijk alles is van ijs en sneeuw gemaakt en de sculpturen zijn prachtig. Het is ontzettend jammer dat de hele boel uiteindelijk smelt en de winter erop beginnen ze weer opnieuw met bouwen. Het ijs van deze winter wordt alvast opgeslagen voor de bouw van het volgende hotel. We keren terug naar Levi met ontzettend veel foto’s van alle prachtige ijssculpturen die we gezien hebben.

De laatste dag is aangebroken, onze vakantie zit er bijna op. We pakken onze koffers weer in en verlaten onze blokhut in de ochtend; onze bagage wordt opgeslagen. De laatste uurtjes brengen we door in het dorp, kopen we nog wat souvenirs, lunchen we uitgebreid alvorens we met de bus terug keren naar de luchthaven. Er staat nu een bestemming minder op mijn bucketlist! Alhoewel ... een winters avontuur in het Finse Lapland is zeker voor herhaling vatbaar! Er valt daar namelijk nog zoveel meer te beleven!

Hoofdkantoor

Abr. van Royenstraat 91  2202 EM Noordwijk

071 - 3610500  www.txlbeuk.nl  noordwijk@travelxl.nl

voor openingstijden, kijk bij het betreffende kantoor

Noordwijk

Abr. van Royenstraat 91

2202 EM Noordwijk

071 - 3610500 noordwijk@travelxl.nl

Voorhout

Herenstraat 83

2215 KG Voorhout

0252 - 232022

voorhout@travelxl.nl

Lisse

Kanaalstraat 24

 2161 JL Lisse

0252 - 419138

lisse@travelxl.nl

Scheveningen

Badhuisstraat 148

2584 HL Scheveningen

070 - 3541688

scheveningen@travelxl.nl

TravelXL Zakenreizen

Abr. van Royenstraat 91

2202 EM Noordwijk

071 - 3618703

zakenreizen@travelxl.nl

Schrijf u hier in voor onze nieuwsbrief

Subscribe to our mailing list

* indicates required

TravelXL Beuk Abraham van Royenstraat 91 2202 EM Noordwijk

Alle filialen 155 2200 AD Noordwijk

Bankrelatie ING - NL32INGB0477503187 KVK - 28056400 BTW - NL 8185.85.638.B01